Home Oeratoom Materie De aarde Het heelal Evolutie De mens Het leven Meer voorspellingen
© Als je iets kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?
trap naar de hemel
Het leven na de dood
In zijn boek: “Over de drempel van de dood” heeft Jakob Lorber een serie concrete beschrijvingen van het leven na de lichamelijke dood mogen doorgeven. Hij beschijft de overgang van een beroemde man, een geleerde, een rijkaard, een levensgenieter, een verleidelijke jonge vrouw, een militair, een minister en ook de overgang van een paus naar het hiernamaals. CITAAT UIT: De overgang van een beroemd man We gaan naar het ziekbed van een groot en beroemd man van de wereld, en wel enkele uren voor zijn overgang naar de eeuwigheid. Laten we eens kijken naar zijn gedrag hier en hoe hij straks de wereld aan gene zijde binnengaat. Wij zien in één oogopslag hoe de twee werelden elkaar daar ontmoeten en in elkaar overgaan. Kijk, de daden en handelingen van deze man van de wereld waren van dien aard en werden zodanig uitgevoerd dat de echo ervan als van een sissende meteoor overal op aarde werd vernomen, zodat zij de blikken van alle mensen op zich vestigden. Vanwege de sterke weerklank ervan, die op alle plaatsen op aarde merkbaar was, werden alle daden uitgebreid pro en contra besproken en beschreven, en wel op zoveel papier dat men daarmee heel Europa had kunnen bedekken. En nu ligt deze grote man, deze filantroop, deze vurige verdediger van politieke en kerkelijke belangen van zijn natie, uitgestrekt op zijn bed, vol vertwijfeling en vrees vanwege het naderbij gekomen laatste uur, waarvan hij ook niet de minste hoop kan hebben het te ontlopen. In een soort doffe, pijnlijke verwarring ziet hij - aangezien hij heimelijk een atheïst is - nu eens de eeuwige vernietiging van zijn bestaan voor zich, dan weer voelt hij de vermeende pijnen van de ontbinding. Daarom heeft hij dan ook testamentair vastgelegd dat hij gebalsemd moet worden, en – opdat hij nooit meer in zijn graf zal ontwaken - moeten hart en inwendige organen van zijn lichaam gescheiden worden; en opdat voor deze verwijderde delen de tijd niet te lang zal duren, moeten ze bijgezet worden op plaatsen die regelmatig door mensen bezocht worden. Maar tijdens dit denken aan zijn vernietiging sluipt nu ook zijn katholieke geloof naar binnen met zijn strenge dreigingen   met de hel, waar deze man evenwel in stilte om gelachen heeft, toen hij nog in de waan verkeerde dat hij nog honderd jaar te leven had. Maar nu keren zij als gevluchte furiën terug en pijnigen vreselijk het gemoed van onze stervende, die zich van menig grote schuld bewust is. Noch de communie noch het oliesel noch de ononderbroken gebeden en de vele missen en het luide klokgelui kunnen zijn gemoed tot kalmte brengen. Steeds vreselijker en steeds eeuwiger ziet zijn ziel de vlam van de poel van het verderf oplaaien. Dan verlaat hem al zijn vroegere mannelijke kracht en is het afgelopen met al zijn filosofie. Zijn brekend hart zinkt reeds weg in de steeds dichter wordende nacht van de dood. En zijn ziel, beklemd door angst, zoekt nog tijdens de laatste ademtochten naar een sprankje troost in de reeds stervende hoeken van zijn hart, dat eens zoveel aardse moed had. Maar daar is het overal leeg en in plaats van troost staart haar overal de eeuwige vernietiging aan of de hel met al zijn verschrikkingen. Zo ziet het er aan deze zijde uit; maar laten we nu ook een blik werpen in het hiernamaals. Kijk, daar staan drie voor hem niet zichtbare engelen bij het bed van onze stervende. Zij houden de blik onafgewend op onze man gericht. Verder lezen klik hier ... ...
Site Navigation
In zijn boek: “Over de drempel van de dood” heeft Jakob Lorber een serie concrete beschrijvingen van het leven na de lichamelijke dood mogen doorgeven. Hij beschijft de overgang van een beroemde man, een geleerde, een rijkaard, een levensgenieter, een verleidelijke jonge vrouw, een militair, een minister en ook de overgang van een paus naar het hiernamaals. CITAAT UIT: De overgang van een beroemd man We gaan naar het ziekbed van een groot en beroemd man van de wereld, en wel enkele uren voor zijn overgang naar de eeuwigheid. Laten we eens kijken naar zijn gedrag hier en hoe hij straks de wereld aan gene zijde binnengaat. Wij zien in één oogopslag hoe de twee werelden elkaar daar ontmoeten en in elkaar overgaan. Kijk, de daden en handelingen van deze man van de wereld waren van dien aard en werden zodanig uitgevoerd dat de echo ervan als van een sissende meteoor overal op aarde werd vernomen, zodat zij de blikken van alle mensen op zich vestigden. Vanwege de sterke weerklank ervan, die op alle plaatsen op aarde merkbaar was, werden alle daden uitgebreid pro en contra besproken en beschreven, en wel op zoveel papier dat men daarmee heel Europa had kunnen bedekken. En nu ligt deze grote man, deze filantroop, deze vurige verdediger van politieke en kerkelijke belangen van zijn natie, uitgestrekt op zijn bed, vol vertwijfeling en vrees vanwege het naderbij gekomen laatste uur, waarvan hij ook niet de minste hoop kan hebben het te ontlopen. In een soort doffe, pijnlijke verwarring ziet hij - aangezien hij heimelijk een atheïst is - nu eens de eeuwige vernietiging van zijn bestaan voor zich, dan weer voelt hij de vermeende pijnen van de ontbinding. Daarom heeft hij dan ook testamentair vastgelegd dat hij gebalsemd moet worden, en – opdat hij nooit meer in zijn graf zal ontwaken - moeten hart en inwendige organen van zijn lichaam gescheiden worden; en opdat voor deze verwijderde delen de tijd niet te lang zal duren, moeten ze bijgezet worden op plaatsen die regelmatig door mensen bezocht worden. Maar tijdens dit denken aan zijn vernietiging sluipt nu ook zijn katholieke geloof naar binnen met zijn strenge dreigingen  met de hel, waar deze man evenwel in stilte om gelachen heeft, toen hij nog in de waan verkeerde dat hij nog honderd jaar te leven had. Maar nu keren zij als gevluchte furiën terug en pijnigen vreselijk het gemoed van onze stervende, die zich van menig grote schuld bewust is. Noch de communie noch het oliesel noch de ononderbroken gebeden en de vele missen en het luide klokgelui kunnen zijn gemoed tot kalmte brengen. Steeds vreselijker en steeds eeuwiger ziet zijn ziel de vlam van de poel van het verderf oplaaien. Dan verlaat hem al zijn vroegere mannelijke kracht en is het afgelopen met al zijn filosofie. Zijn brekend hart zinkt reeds weg in de steeds dichter wordende nacht van de dood. En zijn ziel, beklemd door angst, zoekt nog tijdens de laatste ademtochten naar een sprankje troost in de reeds stervende hoeken van zijn hart, dat eens zoveel aardse moed had. Maar daar is het overal leeg en in plaats van troost staart haar overal de eeuwige vernietiging aan of de hel met al zijn verschrikkingen. Zo ziet het er aan deze zijde uit; maar laten we nu ook een blik werpen in het hiernamaals. Kijk, daar staan drie voor hem niet zichtbare engelen bij het bed van onze stervende. Zij houden de blik onafgewend op onze man gericht. Verder lezen klik hier ... ...
Het leven na de dood
© Als je iets kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?