Home Oeratoom Materie De aarde Het heelal Evolutie De mens Het leven Meer voorspellingen
jalobo.nl
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?
Het bewuste artikel staat in Trouw van 11 februari 2017. Daarin komt professor Gerrit Glas van de VU te Amsterdam aan het woord. Hij is een filosoof onder de hersenonderzoekers en wil voorkomen dat wetenschappelijke uitglijders als: “Wij zijn ons brein” gepubliceerd worden. De meeste wetenschappers zijn volgens hem heus niet zo rigoureus in hun uitspraken. Maar degenen die in de publiciteit komen, verkondigen wel radicale ideeën en de media haken erop in, want sensatie zorgt voor aandacht. Oxytocine bijvoorbeeld, zo zegt professor Glas, wordt in de media ineens een “knuffelhormoon” genoemd en als een mogelijke remedie voor hechtingsproblemen gepresenteerd. Alsof er een één-op- één verband zou bestaan tussen de hoeveelheid van een of ander hormoon en een emotionele aandoening, of complex psychologisch probleem zoals autisme. Zijn hersenen wel het centrum van ons mens-zijn? Zetelt daar echt het bewust- zijn? Denken wij alleen met onze hersenen? Welke rol speelt dan ons gevoel? Hoe is intuïtie ooit ontstaan? En, hoe is eigenlijk het menselijk denkvermogen ontstaan? Daar denkt men wel over na, maar de onderzoekers laten helaas de ziel als de werkelijke denker buiten hun beschouwingen. De buitengewoon interessante ervaringen van duizenden mensen die ná hun klinische ‘dood’ heel bewust – maar zónder hun hersenen dus – een totaal andere wereld meegemaakt hebben, worden niet door de hoofdstroom van de hersenonderzoekers bestudeerd.  Mensen met een Bijna-Dood-Ervaring (BDE)  vertellen over een heerlijk vredig en uiterst liefdevol bestaan. Zij ervaren een wonderschone wereld waar ze liever nu, dan morgen naar terug willen. Terwijl er in hun brein geen enkele activiteit meer aantoonbaar was, hoorden zij de mensen hier op aarde praten, zagen zij wat er met hun ‘dode’ lichaam werd gedaan en toen ze weer uit hun schijnbare ‘dood’ terug waren gekomen, vertelden zij aan de dokters precies wat er was gebeurd en wat er was gezegd. Bewijst dit niet erg goed dat de hersenen juist niet het centrum van bewust-zijn zijn? Wij als ziel gebruiken onze lichamelijke zintuigen om hier op aarde in een stoffelijk lichaam te kunnen functioneren. De oren, ogen, neus, tong en de huid dragen via het zenuwstelsel signalen aan die wij als ziel in de hersencellen (neuronen) kunnen lezen en interpreteren. Zo worden we ons bewust van de buitenwereld en we ontwikkelen gedachten en gevoelens aan de hand van die zintuiglijke informatie. Maar onze innerlijke gedachte- en gevoelswereld maakt geen deel uit van onze stoffelijke hersenen. Het lichaam met haar hersenen en zenuwstelsel is slechts een tijdelijk voertuig, dat bij de lichamelijke dood wordt achtergelaten. Als ziel leven we aan gene zijde eeuwig verder, met alle ervaringen, gedachten en gevoelens die we hier op aarde ontwikkelden.
Ons brein
Onze hersenen zijn een populair onderwerp van onderzoek. Een bekende hersenonderzoeker is Dick Swaab en hij beweert: “Wij zijn ons brein.” Dit is wel erg eenvoudig gezegd. Alsof een verzameling complexe chemische en enzymatische reacties te vergelijken zou zijn met het menselijk denkvermogen. En dan is er nog de gedachte dat niet wij zèlf, maar onze hersenen beslissen, keuzes zouden maken. Als ziel wonen wij in het lichaam en wij maken de keuzes, maar omdat het zielsniveau niet met een  apparaat te meten is, geloven onderzoekers niet in het bestaan van de ziel.
“Ons brein is slechts een middel, waarmee wij als ziel met de buitenwereld kunnen communiceren. Als ziel gebruiken wij de zintuiglijke informatie die in de hersencellen wordt opgeslagen.”
Site Navigation
jalobo.nl
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?
Het bewuste artikel staat in Trouw van 11 februari 2017. Daarin komt professor Gerrit Glas van de VU te Amsterdam aan het woord. Hij is een filosoof onder de hersenonderzoekers en wil voorkomen dat wetenschappelijke uitglijders als: “Wij zijn ons brein” gepubliceerd worden. De meeste wetenschappers zijn volgens hem heus niet zo rigoureus in hun uitspraken. Maar degenen die in de publiciteit komen, verkondigen wel radicale ideeën en de media haken erop in, want sensatie zorgt voor aandacht. Oxytocine bijvoorbeeld, zo zegt professor Glas, wordt in de media ineens een “knuffelhormoon” genoemd en als een mogelijke remedie voor hechtingsproblemen gepresenteerd. Alsof er een één-op- één verband zou bestaan tussen de hoeveelheid van een of ander hormoon en een emotionele aandoening, of complex psychologisch probleem zoals autisme. Zijn hersenen wel het centrum van ons mens-zijn? Zetelt daar echt het bewust-zijn? Denken wij alleen met onze hersenen? Welke rol speelt dan ons gevoel? Hoe is intuïtie ooit ontstaan? En, hoe is eigenlijk het menselijk denkvermogen ontstaan? Daar denkt men wel over na, maar de onderzoekers laten helaas de ziel als de werkelijke denker buiten hun beschouwingen. De buitengewoon interessante ervaringen van duizenden mensen die ná hun klinische ‘dood’ heel bewust – maar zónder hun hersenen dus – een totaal andere wereld meegemaakt hebben, worden niet door de hoofdstroom van de hersenonderzoekers bestudeerd.  Mensen met een Bijna- Dood-Ervaring (BDE) vertellen over een heerlijk vredig en uiterst liefdevol bestaan. Zij ervaren een wonderschone wereld waar ze liever nu, dan morgen naar terug willen. Terwijl er in hun brein geen enkele activiteit meer aantoonbaar was, hoorden zij de mensen hier op aarde praten, zagen zij wat er met hun ‘dode’ lichaam werd gedaan en toen ze weer uit hun schijnbare ‘dood’ terug waren gekomen, vertelden zij aan de dokters precies wat er was gebeurd en wat er was gezegd. Bewijst dit niet erg goed dat de hersenen juist niet het centrum van bewust-zijn zijn? Wij als ziel gebruiken onze lichamelijke zintuigen om hier op aarde in een stoffelijk lichaam te kunnen functioneren. De oren, ogen, neus, tong en de huid dragen via het zenuwstelsel signalen aan die wij als ziel in de hersencellen (neuronen) kunnen lezen en interpreteren. Zo worden we ons bewust van de buitenwereld en we ontwikkelen gedachten en gevoelens aan de hand van die zintuiglijke informatie. Maar onze innerlijke gedachte- en gevoelswereld maakt geen deel uit van onze stoffelijke hersenen. Het lichaam met haar hersenen en zenuwstelsel is slechts een tijdelijk voertuig, dat bij de lichamelijke dood wordt achtergelaten. Als ziel leven we aan gene zijde eeuwig verder, met alle ervaringen, gedachten en gevoelens die we hier op aarde ontwikkelden.
Ons brein
Onze hersenen zijn een populair onderwerp van onderzoek. Een bekende hersenonderzoeker is Dick Swaab en hij beweert: “Wij zijn ons brein.” Dit is wel erg eenvoudig gezegd. Alsof een verzameling complexe chemische en enzymatische reacties te vergelijken zou zijn met het menselijk denkvermogen. En dan is er nog de gedachte dat niet wij zèlf, maar onze hersenen beslissen, keuzes zouden maken. Als ziel wonen wij in het lichaam en wij maken de keuzes, maar omdat het zielsniveau niet met een  apparaat te meten is, geloven onderzoekers niet in het bestaan van de ziel.